Ostatnia aktualizacja: 1998.01.04
W przygotowaniu mapa Michałowic i okolic !
Serdecznie zapraszam do odwiedzania tej strony !
Michałowice w zarysie
Michałowice znajdują się 13km na północ od Krakowa na trasie E-7. Położenie Michałowic: pagórkowate, ziemia lekka
do uprawy, glinkowata, urodzajna, spoczywa na tzw. opoce wapiennej, zawierającej różne skamieniałości jak muszle, amonity itp.
W 1866 nadano rangę gminy.
| ROK | Liczba domów | Liczba mieszkańców |
|---|---|---|
| 1790 | 69 | 426 |
| 1827 | 67 | 430 |
| 1880 | 106 | 924 |
| 1916 | 149 | 1116 |
| 1944 | 270 | 1371 |
| 1988 | 308 | 1442 |
Michałowice w czasach średniowiecza
Najdawniejsze ślady osadnictwa rycerskiego w Małopolsce sięgające wstecz wieku XII, wyśledzić się dają na południowym
skłonie Wyżyny Krakowskiej. Najgęściej skupiają się te stare majątki rycerskie w okolicy Krakowa. W pobliżu tego grodu
wawelskiego szukały majątkowego oparcia, by tym skuteczniej móc wywierać wpływ na bieg spraw politycznych. Książęta
starali się mieć w pobliżu stolicy oddane sobie rycerstwo, czynili tam przeto nadania na rzecz swych stronników i obsadzali
własnym rycerstwem najbliższą okolicę.
Stare rody miały swe osady rozrzucone i pomieszane ze sobą, z majątkami książęcymi i duchownymi. W zapisie skarbca katedry
krakowskiej, pochodzącego z 1110 roku, znajdujemy ślad najstarszego rodu - Awdańców. Był to potężny ród rycerski
występujący w średniowieczu w trzech gałęziach. Najsilniejsza była gałąź Małopolska. Jeden z przedstawicieli tego rodu,
Michał, był komesem, właścicielem osady Dłubni, żyjący na przełomie XI/XII w. Potem nazwę zmieniono na nobliwą
nazwę pamiątkową i to na jego cześć dzisiejsze Michałowice zawdzięczają swą nazwę.
Można śmiało powiedzieć, że nasza wieś Michałowice ma około 900 lat ciągłości osadniczej i jest jedną z najstarszych wsi
w Polsce!
Urząd celny w Michałowicach
Po 1838 roku na granicy Michałowic i Bibic na drodze powstała komora celna. Tędy można było przekroczyć granicę między
Królestwem Polskim (zabór rosyjski) i Wielkim Królestwem Krakowskim (zabór austryjacki). Osoby chcące przekroczyć granicę,
zobowiązane były posiadać przepustki, które wydawał Urząd Gminy w Michałowicach. Ludność z Królestwa udawała się do
Krakowa, aby kupić nowe ubranie, obuwie i inne rzeczy, lecz nie wszystko było dozwolone. Na przykład zabronione było
przenoszenie książek, gazet, nowych ubrań.
CDN...
Michałowice siedzibą gminy
W 1866 r. w powiecie miechowskim dokonano reorganizacji powiatu tworząc gminy wiejskie. Miano gminy
z polecenia władz carskich otrzymały między innymi Michałowice. Do tej gminy należały: Michałowice, Masłomiąca,
Młodziejowice, Książniczki, Kończyce, Kozierów, Sieborowice, Więcławice, Wola Więcławska, Wola Zachariaszowska,
Garlica, Wilczkowice, Zagórzyce, Zdzięsławice, Zerwana.
CDN...
Klęski żywiołowe
Straszliwą klęską były w średniowieczu epidemie dżumy , zwanej morowym powietrzem, czarną śmiercią, które
przywleczone z krajów Bliskiego Wschodu ogarniały połacie Europy. Zaraza ta, która wybuchła w roku 1346 na Krymie,
dotarła do Polski, gdzie w latach 1349-1350 wyniszczyła - według świadectw kronikarzy - prawie połowę ludności. Nie
ominęła Krakowa, Miechowa, a także i Michałowic. Zaraza przewaliła się przez prawie całą Europę zachodnią wyludniając
miasta i wsie.
W okresie pół wieku fala zarazy czterokrotni przeszła przez Polskę. Rocznik miechowski notuje, że w roku 1360 wymarło w
Polsce 2/3 ludności, zwłaszcza w Krakowie i okolicy: pod jesień 1379 zmarło na nią wielu mieszkańców Miechowa: w jesieni
1401 czarna śmierć zabrała między innymi i kilku zakonników.
Fatalny dla Miechowa i Michałowic okazał się koniec XVI w. i pierwsze ćwierćwiecze XVII w. W końcu listopada 1587 r.
przeszedł w odwrocie od Krakowa przez Michałowice pretendent do tronu polskiego arcyksiążę austriacki Maksymilian ze
swym stronnikiem Andzejem Zborowskim. W zasie odwrotu żołnierze wyrządzili wiele szkód mieszkańcom wsi, poddanym
klasztorowi. Powodem była niechęć arcyksięcia do ówczesnego roboszcza generalnego Andzeja Batorego, który był
zwolennikiem polityki kanclerza Jana Zamoyskiego.
W okresie od sierpnia 1592 do stycznia 1593 panowała znów w krakowie, Miechowie i okolicy zaraza, z powodu której
wymarło wielu mieszkańców.
CDN...
Sądownictwo
Zachowana średniowieczna księga miechowskiej ławy sądowej, takzwana Liber maleficorum, zawiera protokoły posiedzeń
sądu wyłącznie w sprawach karnych o zbrodnie i inne przestępstwa i obejmuje okres od 1571 do 1747 r.
Spośród przestępstw na pierwszy plan wysuwają się przestępstwa przeciw mieniu: kradzieże zwykłe z włamaniem i rabunki
połączone z zabójstwem. Przedmiotem kradzieży były najczęściej konie, bydło, świnie, pieniądze, środki spożywcze, odzież itd.
Za kradzieże z włamaniem sąd wymierzał zasadniczo karę śmierci przez powieszenie, na 27 wyroków zastosowano ją w 18
przypadkach, 2 wyroki opiewały na ścięcie mieczem, 4 na wygnanie, 1 na chłostę, 1 sprawę załatwiono polubownie. Należy
tu wspomnieć o rzadkim chyba w tych czasach przypadku ułaskawienia, opartego na polskim prawie zwyczajowym.
W 1663 r. toczył się proces przeciw koniokradom Szymonowi i Krzysztofowi Zrzałkom z Michałowic. Wyrokiem sądu zostali
obaj skazani na szubienicę. Gdy prowadzono ich na miejsce kaźni, do Krzysztofa podbiegła córka mieszczanina miechowskiego
Ewa Zdechlanka, która założyła nań "podwinkę", co oznaczało oświadczyny. W ten sposób uchroniła go od śmierci.
W tych czasach surowość nie dziwiła nikogo, bo łagodnością nic począć nie można było z ludźmi jeszcze twardymi,
gwałtownymi i nieobuzdanych namiętności. Stosowano różne surowe kary i wyroki dla przestępców. Taki ustrój sądownictwa
przetrwał do czasów reformy dokonanej przez Sejm Czteroletni, która wprowadziła w miejsce sądów ławniczych - sądy miejskie
i nowe sądownictwo wprowadziły już władze zaborcze.
Straż pożarna
CDN...